“I’ll never bow, I’ll never break Cause I’m a warrior I fight for my life like a soldier All through the night And I won’t give up, I will survive!” Merhaba sevgili dostum, Yine benimlesin, belli ki canın sıkılmış yoksa niye buraya gelesin. Hoş, kapım daima açık orası ayrı bir mevzu, neyse. Gel otur çay...

Merhaba genç dostum, biraz sonra paylaşacağım yazıyı kendi salaklığım doğrultusunda yanlış anladığım bir ödev kapsamında yazmıştım, boşa çıkınca da dedim buraya atayım, kendi kuşağıma biraz da burada giydireyim, evet tam olarak böyle. Çay her zamanki yerinde, ben kenardayım, sana keyifli okumalar. Y kuşağı, 1980-1999 yılları arasında doğan kuşağın dahil olduğu bir grup. Milenyum öncüleri olarak...

Bir kez daha hoş geldin sevgili dostum, pek kıymetli okur! Sen şimdi tabi diyorsun ki “Neye paydos?” haklı olarak. Merak etme seni bekletmeyeceğim hemen müziği verip giriyorum konuya. Scorpions – We Built This House Eveet müziğimiz de geldi, konumuza girelim. Şimdi sevgili dostum biliyorsun ben değişik biriyim, bir gün burada dert yanarım, bir gün umut...

Ah, geldin demek. Haydi gidelim de burayı yöneten dostlarımızı ziyaret edelim ve sonrasında gezimizi sonlandıralım. Alalım bisikletlerimizi, düşelim yollara. Biliyor musun çocukken doğru düzgün bisiklete hiç binemedim ben, evin önünden yol geçtiği için çok tehlikeliymiş, izin vermezlerdi hiç. En son yeltendiğimde bisikleti çatıda iki parça halinde bulmuştum, halbuki sadece çatıda sürüyordum. Ebeveyn olmak aşırı korumacılığı...

Şarkılar zihni daha güzel yansıtır, o yüzden bu sefer sadece şarkı var. Linkin Park – Given Up Wake in a sweat again Another day’s been laid to waste In my disgrace Stuck in my head again Feels like I’ll never leave this place There’s no escape I’m my own worst enemy I’ve given up I’m...

Bahsettiğim kadar soğukmuş değil mi? Olayların bozulmaması için dondurmamız gerekiyor haliyle burası da serin kalmak zorunda tabii. İki bin küsür yıllık bir arşiv, biraz büyük o yüzden her olaya bakmadan, seçmece olanlardan birkaçını görelim, olur mu?   Çocukluk bölümüne girersek bu seyahat biraz fazla uzayabilir, çok fazla olay var ve haliyle gez gez bitmiyor. Yine...

Hoşgeldin sevgili dostum, gel otur, çayını dolduruyorum hemen. Bugün benim kafamın içinde kısa bir yolculuğa çıkacağız. Öncesinde şarkı koyayım bir tane, güzel güzel dinleyelim, olur mu? Linkin Park – Talking To Myself Eveeet, hemen başlayalım. Hızlı olayları seviyor insanlar ancak biraz eskiye, yavaşlığa, nostaljiye ihtiyacımız var bana kalırsa. O yüzden bu geziyi eski kompartımanlı trenlerle...

Uzun zaman oldu buralara yazmayalı, başlayalım bakalım… Gelenek bozulmasın o halde, şarkıyı verelim; TNK – Söyle Ruhum “Derindeyim, çok derindeyim. Çok karanlık bu benliğim.” Şimdii nereden başlasaak, nereden başlasak… Son metni yazdığım kişiliği kaybettim geçen süre zarfında. O yüzden biraz dağınık, hatta fazlasıyla dağınık bir metin olacak, biraz uzun olacak, biraz gereksiz olacak ama kaçarı...

Tavsiyeli Şarkılarda Bugün: Vera – Ziyan Bey & Sükut Hanım Evvet, bir kez daha hepimiz hoşgeldik, hoşbulduk. Şarkı biraz alakasız kaldı ancak, melodisi, sözleri hoşuma gittiği için sizlere bunu önermek istedim. Bu konuyu da açıkladığıma göre, asıl konuma dönebilirim. Son metnim “Umut ve Mutluluk” blogdan ayrı bir yazıydı, başka bir yerde yazmış, beğendiğim için burada...