Canlanma Vakti

Konu Müziği: M.F.Ö. – Psikopatım

   Son yazdığım metinlere göz gezdirme fırsatım oldu. Fazla içim kararmış be! Ölmüşüm resmen. Biraz hareketlenme vaktidir. Bu tozlu zihinde yolculuk vaktidir.

   Aslında çok uzun ve karanlık bir metin yazacaktım. Ama sonra düşündüm ve dedim ki “Lan ben niye böyle bi saçmalık yapayım!”. Sonra da vazgeçtim işte, bunu yazıyorum. Youtube’daki playlistim bayağı karmaşıktı, konu müziği olarak zihnimin şu anki durumuna en uygun olanını seçtim.

   Eski iş yoğunluğunu bırakmaya çalışıyorum son dönemde. Yer yer başarılı olsam da, çoğu zaman yine yoğun oluyorum. Çok sıkıcı işler var, kabul ama eğlencelileri de var arada. Mesela Şiir Dinletisi çok eğlenceli, yorucu fakat çok eğlenceli. Yani harcadığım vakte değiyor. Ya da gazete mesela, belki de santim santim kontrol edeceğim tüm sayfaları. Ama hiç sıkılmadım o işten, sıkılacağımı da sanmam. Çünkü emek boşa değil, biliyorum. Şimdi bir de oyun projesine başladım. İşleri büyütme vaktidir. Üniversite öncesi son uğraş bunlar. Bir de yakın zamanda kitap çıkaracağım. Buranın haricinde yazdığım bir defter vardı ya hani, işte onu bastıracağım. Hatıra olsun diye ve sırf bir şeyi daha başardım diyebilmek için yapacağım bunu.

   İnsanları hala sevmiyorum, yalan yok. Bir grup insan topluluğu var sevdiğim, beni anlayan, anlaşabildiğim. Geri kalanı çöp bile değil gözümde. Dinler, yardımcı olurum elimden geldiğince, ama herkesle konuşamam ki ben. Bir o grup var işte anlaşabildiğim, rahatça konuşabildiğim. Gerisine konuşsam da boş. Enerji harcamaya değmez. Canlanmam lazım çünkü, enerji bana lazım.

  Şimdi ben bunları niye yazdım, nasıl yazdım? Gördünüz, oturdum ve yazdım. Neden yazdığıma gelirsek, “Ne zamandır yazmıyorum, bir şeyler yazayım.” dedim ve yazıyorum. Yani olay bu. Basit bir can sıkıntısı. Şu an saat 01.15 ama bunu şimdi yayınlamayacağım. Metni tamamlamadım ve yorgun hissediyorum çünkü. Gidiyorum şu anlık, yarın geri gelicem.

Bırakma tarih ve saati: 26 Nisan 2016 Salı 01.16

Yarın dedim de gelemedim ya, neyse devam edelim. Ben bir martı olmaya karar verdim. Kendime bir idol buldum. Onun gibi uçup gideceğim bu diyardan. Özgür ve mutlu bir şekilde. Çevremdeki martıları da davet edeceğim bu özgürlüğe, gelirlerse ne ala, gelmezlerse kendi kayıpları. Kaybettiklerim için üzülmeyeceğim mesela artık. Önüme bakacağım at gözlüğü takmış gibi. Umursamayacağım ne insanları ne de hakkımdaki düşüncelerini. Rol yapmayacağım insanlar için, yalan söylemeyeceğim, kendim olacağım. Ne olursa olsun bu kararımdan dönmeyeceğim. Bu gitgide kararan yaşamımı aydınlatmak adına ne gerekirse onu yapacağım. Sosyalleşmem gerekirse, onu da deneyeceğim. Çekingenliğimi atmak gerekirse onu da deneyeceğim. Ve eninde sonunda başaracağım.

Yani eski asosyal Çağatay yerine mutlu, özgür ve sosyofobisini yenmiş bir Çağatay olacak.

Bunu başaracağım, inanıyorum…

Bakınız ben yine geleceğim.
Ancak sonraki metinde yapacağım değil, yaptım yazacak.
Ben inanıyorum, Olacak.