Boşluk

Evet, yine geldim ben. Konu müziği de vereyim:
Manga – Fly To Stay Alive

Şimdi, diğer yazıları okuduysanız kafamın içindeki bitmek bilmeyen savaşları bilirsiniz. Sürekli kafamı meşgul eden, olmadık nedenlerle bile kapışan iki kardeş gibi savaşıyor iki tarafın orduları. Kimi zaman bu düşünce savaşı oluyor, kimi zaman da bayağı kanlı bir meydan savaşı.

Bu savaşların sürekli devam etmesi yorucu. Fiziksel bir aktivite gerçekleştirmeden yorulur hale geldim. Her şeyi çok kafaya takar hale geldim. Yani eskiden olmayan eksilerimin bir kısmı geldi. Kafaya çok takmak sadece biri. Haz alamama, yorgunluk, tükenmişlik hissi zaten vardı. Bi umudum bi de mutluluğum var, en azından vardı.

Umutsuzluk o kadar yok da, mutluluk çok sık gidip gelmeye başladı. Kafamı karıştırmaya yetecek kadar.

Yorgunum işte, nedenini bilmeden yorgunum, pes etmediğimden, edemediğimden yorgunum. Hala o savaşlara izin verdiğim için yorgunum. Boşlukta salmışım kendimi, bitkin bir şekilde, uyuklaya uyuklaya çevremi seyrediyorum. Çabalıyorum, ama boşa gidiyor. Kendi kendimi yok ediyorum. Kurtulmaya çalışıyorum, ya da çalışıyordum.

Artık enerjim kalmadı, daha önce de söyledim. Eski halimden eser yok şu an. Ama bu pes edeceğim anlamına da gelmez. Şarkıyı bu yüzden seçtim. Üzerinden uçacağım bu engellerin, hayatta kalmak için, yaşayabilmek için. Aşacağım bu engelleri birer birer. Yorgunum, daha da yorulacağım, bayılacağım, belki de acıdan gebereceğim ama pes etmeyeceğim. Bu engelleri aşıp gideceğim hedeflerime.

Başka çare yok…